این پژوهش با هدف بررسی تغییرات فضایی–زمانی محدوده دپوی پسماند سوادکوه و ارتباط آن با پوشش گیاهی و دمای سطح زمین (LST) طی دوره ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵ انجام شد. نتایج نشان داد مساحت دپو از 0.60 هکتار در سال ۲۰۱۳ به 65/1 هکتار در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته که معادل ۱۷۵ درصد رشد و نرخ رشد سالانه مرکب 7/8 درصد است. شیب روند توسعه 089/0هکتار در سال و از نظر آماری معنیدار بود. بررسی توزیع زمانی تصاویر Sentinel-2 مشخص کرد که ماههای مه و ژوئن بیشترین فراوانی کلی تصاویر را داشته و در تمام سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۵ دارای داده معتبر بودند. میانگین NDVI در هسته دپو 19/0 تا 29/0 و در جنگلهای پیرامون عمدتاً بیش از 81/0 بود. میانه NDVI در فاصله ۰–۱۰ متر، 96/6 درصد کمتر از ناحیه مرجع بود و در فاصله ۹۰–۱۰۰ متر به مقدار مرجع نزدیک شد. همبستگی اسپیرمن در فاصله ۰–۱۰۰ متر مثبت و معنیدار بود. مدل نمایی طول مشخصه گرادیان را 2/30 متر و فاصله d₁% را 7/70 متر برآورد کرد. دمای سطح زمین در محدوده دپو و جنگل مجاور حدود ۲ تا ۴ درجه سانتیگراد بیشتر بود و بیشترین مقدار آن در سال ۲۰۲۰ به 6/16 درجه رسید.
یوسفی کبریا، علیرضا، غلامی راد، مفید و اسکندری چراتی، ساجده. (1405). تحلیل فضایی–زمانی گسترش دپوی پسماند و تأثیر آن بر پوشش گیاهی و دمای سطح زمین. (e49119). جغرافیا و مخاطرات محیطی، ()، e49119 https://doi.org/10.22067/geoeh.2026.100346.1692
MLA
یوسفی کبریا، علیرضا، غلامی راد، مفید، و اسکندری چراتی، ساجده. "تحلیل فضایی–زمانی گسترش دپوی پسماند و تأثیر آن بر پوشش گیاهی و دمای سطح زمین" .e49119 ، جغرافیا و مخاطرات محیطی، ، 1405، e49119. doi: 10.22067/geoeh.2026.100346.1692
HARVARD
یوسفی کبریا، علیرضا، غلامی راد، مفید، و اسکندری چراتی، ساجده. (1405). 'تحلیل فضایی–زمانی گسترش دپوی پسماند و تأثیر آن بر پوشش گیاهی و دمای سطح زمین'، جغرافیا و مخاطرات محیطی، (), e49119. doi: 10.22067/geoeh.2026.100346.1692
CHICAGO
یوسفی کبریا، علیرضا، غلامی راد، مفید و اسکندری چراتی، ساجده، "تحلیل فضایی–زمانی گسترش دپوی پسماند و تأثیر آن بر پوشش گیاهی و دمای سطح زمین." جغرافیا و مخاطرات محیطی، (1405): e49119, doi: 10.22067/geoeh.2026.100346.1692
VANCOUVER
یوسفی کبریا علیرضا، غلامی راد مفید، اسکندری چراتی ساجده. تحلیل فضایی–زمانی گسترش دپوی پسماند و تأثیر آن بر پوشش گیاهی و دمای سطح زمین. جغرافیا و مخاطرات محیطی. 1405;():e49119. doi: 10.22067/geoeh.2026.100346.1692